Aileyi değil önce kadını koru
22 Kasım 2026 08:14

Sokağa ilk Darıcalılar indi Aileyi değil önce kadını koru

25 Kasım’a doğru ilk sokak eylemi Ekmek ve Gül Derneği’nin öncülüğünde Darıca’da gerçekleşti. “Susmuyoruz. Korkmuyoruz. İtaat etmiyoruz” sloganı atılan açıklamada aileye değil kadına koruma istenip, “Tek güvencemiz, mücadelemiz” denildi

Aktan Uslu Tüm haberleri

Gebze Bölgesi’nde, 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü’ne dair ilk sokak eylemi dün Darıca’da gerçekleşti.

Ekmek ve Gül Derneği’nin öncülüğünde, Adnan Menderes Kültür Merkezi önünde gerçekleşen eyleme Darıca’nın mahallelerinde yaşayan kadınlar katıldı. Eylemde; "Yaşasın kadın dayanışması", "Kadın yaşama özgürlük", “Susmuyoruz, korkmuyoruz, itaat etmiyoruz”, “Sermayeye köle olmayacağız”,  "Aileyi değil kadını koru", "Kadın cinayetleri politiktir" “Dünya yerinden oynar kadınlar birlik olsa”, “Kadın cinayetleri politiktir”  sloganları atıldı. Açıklamanın sonunda 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddetle Uluslararası Mücadele Günü’nde Gebze'de yapılacak yürüyüşe katılım çağrısı yapıldı. Helin Üpel tarafından okunan basın açıklamasında ise şu görüşlere yer verildi:

GÜVENDE OLAN KİM?

“25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü'nde bir kez daha söylüyoruz: Kadınların yaşam hakkı, özgürlüğü ve güvenliği aile söylemleriyle değil; eşitlikle, ekonomik bağımsızlıkla, kamusal hizmetlerle ve örgütlü mücadeleyle güvence altına alınır.

İktidar, bugün her fırsatta “Ailem Güvende” diyor. Peki, gerçekte kim güvende?

Fabrikada düşük ücretle çalışan, öğle yemeğinde verilen meyveyi, ayranı çocuklarına götürmek zorunda kalan işçi kadınlar mı? Kirasını, faturasını, çocuğunun okul masrafını denkleştirmeye çalışan emekçi kadınlar mı? Şiddete uğradığında gidecek güvenli bir sığınak bulamayan, ekonomik bağımlılık nedeniyle şiddet gördüğü evden ayrılamayan kadınlar mı?

Yoksa vergi borçları silinen, teşviklerle beslenen, emeğimiz üzerinden servetlerine servet katan patronlar mı güvende?

Bir tarafta kadınların yoksulluğu, işsizliği, güvencesizliği ve şiddet; diğer tarafta sermayenin kârı, patronların çıkarları ve iktidarın politikaları var.

İktidar bir yanda yeni orta vadeli programla emeği daha da ucuzlatacak, çalışma hayatını daha da esnekleştirecek düzeni büyütüyor; diğer yanda bu düzenin yaratacağı yoksulluğun, güvencesizliğin hesabı sorulmasın diye sahte düşmanlıklar üretiyor. Oysa kadınların, çocukların, işçilerin, gençlerin hayatını her geçen gün daha fazla güvencesizleştiren bir düzen kuruluyor.

Eylül ayında açıklanan 2027-2029 orta vadeli program (OVP), sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda ekonomiyi ve emek rejimini yeniden düzenlemenin çerçevesini ortaya koyuyor. “İş ve yatırım ortamının iyileştirilmesi” deniliyor; patronların maliyetini düşürecek, ücretleri baskılayacak politikalar büyütülüyor. “Kadın istihdamının artırılması” deniliyor; sendikalı, güvenceli ve eşit ücretli işler yerine, “Aile yaşamına uyum” adı altında daha fazla sömürü anlamına gelen esnek çalışma biçimleri öne çıkarılıyor. “Mesleki eğitim” deniliyor; çocuklar daha okul çağında işyerlerine sürülüyor.

Sermayenin yükü hafifletiliyor, işçi ve emekçi kadının yükü ağırlaştırılıyor.

Evliliği ve doğurganlığı teşvik eden, aileyi toplumsal sorunların çözümünün merkezi haline getiren aile on yılı politikaları da, OVP’nin yarattığı yükün nereye taşınacağını gösteriyor.

Ücret yetmiyorsa aile tamamlasın.

Kreş yoksa kadın baksın.

Bakım hizmeti yoksa aile üstlensin.

Sosyal destek yetmiyorsa kadın daha fazla angarya yüklensin.

Çünkü devletin ve sermayenin üstlenmek istemediği bu maliyet, kadınların emeğiyle kapatılıyor.

Ama iktidarın hesabı yalnızca ekonomik değil. Çünkü bu politikalar daha fazla yoksulluk, daha fazla güvencesizlik ve daha fazla eşitsizlik yaratacak. Ücretleri baskılanan, çalışma koşulları esnetilen, bakım yükü büyütülen kadınların; geleceği elinden alınan gençlerin; geçinemeyen işçilerin itirazı büyüyecek. İktidar da bunu görüyor.

Ekonomik programı uygulamakla yetinmiyor; bu programın yaratacağı tepkiyi yönetmek için siyasal ve toplumsal bir zemin kuruyor. Baskıyı artırıyor, örgütlenme alanlarını daraltıyor, muhalif basını susturmak istiyor, sokağı yasaklıyor, itiraz edeni hedef gösteriyor. Toplumun farklı kesimlerini birbirinin karşısına dikerek biriken öfkenin gerçek adresine yönelmesini engellemeye çalışıyor.

Aile on yılı ve nüfus politikalarıyla ilişkilendirdikleri operasyonlarla “ailem güvende” diyerek toplumun bir kesimini hedef gösteriyorlar. Oysa hesap başka!

Bu operasyonlarla nefret suçlarının önü açılırken halkı ayrıştırarak esas güvenceye aldıkları ekonomi politikaları sürdürebilmek istiyorlar. Ailenin değil, OVP’nin güvenliği.

Sermayenin kârının, patronların ucuz işgücünün güvenliği. Saray rejiminin güvenliği.

Çünkü mesele gerçekten çocukların ve kadınların güvenli bir hayat yaşaması olsaydı yoksulluğu büyüten, kamusal hizmetleri daraltan, kadınları ekonomik bağımlılığa iten politikalar uygulanmazdı. Yoksullukla boğuşan ailelerin çocuklarını para karşılığında “sattığına” ilişkin ağır iddiaların gündeme geldiği bir ülkede, çocukların gerçek güvenliğini sağlayacak eğitim ve sosyal politikalar yerine “aileyi koruma” söylemi büyütülmezdi. Vergilerimiz sermayeye peşkeş çekilirken, bize açlık sınırının altında yaşam düşmezdi.

YOKSULLUĞA, ŞİDDETE, SÖMÜRÜYE

KARŞI ÖRGÜTLÜ MÜCADELE

Bir yılda 95 çocuk iş cinayetlerinde yaşamını yitirirken, okullar güvensiz, sokaklar tekinsiz, gelecek belirsizken, “ailem güvende” operasyonunun daha ertesi günü altı kadın aile içi şiddet yüzünden hayatını kaybetmişken güvende tutmaya çalıştıkları o ailenin hangi düzenin temeli olduğu açık!

Şimdi kadınların ekonomik bağımsızlığını, boşanma sonrası yaşam güvencesini ve medeni haklarını hedefe koyan düzenlemeler de önümüzde duruyor. Bir süre geri çekilen nafaka ve aile arabuluculuğu tartışmalarının yeniden Meclis gündemine taşınması ihtimali, kadınların kazanılmış hakları açısından önemini koruyor.

TEK GÜVENCEMİZ MÜCADELEMİZ

Çünkü kadının yoksulluğu ile güvencesizliği aynı düzenin ürünüdür. Çünkü ekonomik bağımlılık ile kadına yönelik şiddet arasında, kreş hakkı ile kadınların özgürlüğü arasında, nafaka hakkı ile boşanma sonrası yaşam güvencesi arasında bağ var.

25 Kasım’a giderken her yerde bu bağı görünür kılıyoruz.

Giderek büyüyen ve büyüyecek olan yoksulluğa ve güvencesizliğe karşı örgütleneceğiz. Kamusal kreş ve bakım hizmetleri için mücadele edeceğiz.

Kadınların ekonomik ve hukuki güvencelerini savunacağız. Nafaka hakkına ve medeni haklara yönelik saldırılara karşı duracağız. Kadına yönelik şiddete, kadın cinayetlerine ve cezasızlığa karşı mücadele edeceğiz. LGBTİ’lere yönelik düşmanlığa ve bizi birbirimize düşüren kutuplaştırma siyasetine karşı çıkacağız.

Çünkü onlar mücadelemizi parçalamak istiyor. Ama biz birleştireceğiz.

Fabrikada örgütlülüğümüzü, mahallede yoksulluğa karşı sözümüzü, okulda geleceğe dair umudumuzu örgütlü mücadelemizle büyüteceğiz.

Eşit, özgür, insanca bir yaşam için tek güvencemiz mücadelemizdir”

İLGİLİ HABER

Gebze 25 Kasım’ı sokak, salon ve fabrika eylemiyle karşılıyor

https://www.gebzeemek.com/haber/guncel/gebze-25-kasimi-sokak-salon-ve-fabrika-eylemiyle-karsiliyor/5056.html

 

 

Habere ait diğer görseller

Güncelleme: 22 Kasım 2026 08:18
BENZER HABERLER
Barış Su
X