FB BAŞKAN ADAYLARINA MUHTIRA Ya Sarı’nın yanına Lacivert olun, ya da gölge etmeyin!

Tuğra Alp Ülgeç yazdı: Fenerbahçe, birbirini yiyenlerin değil, birbirine sarılanların kalesidir. Ya o kaleyi sarsılmaz bir birlikle yeniden inşa edersiniz ya da bu 7 yaşındaki çocuğun, kahrolan babasının ve dedelerimin vebalinde boğulursunuz.

Konuk Yazar

Tuğra Alp Ülgeç

7 Yaşında, Sabrı Tükenmiş Bir Kanarya

Sayın Başkan Adayları,

​Ben Tuğra Alp Ülgeç. 7 yaşındayım. Boyumdan büyük bir kederin, yaşımın yetmediği bir enkazın tam ortasındayım. Doğduğum gün sırtıma geçirilen o kutsal formayı bir gün bile çıkarmadım, onurla taşıyorum. Ama artık bu formanın göğsümdeki ağırlığı, omuzlarımdaki gururu ezmeye başladı.

​Ben hiç şampiyonluk görmedim. Benim lügatimde "sevinç" kelimesinin karşılığı boş, "kutlama" kelimesinin altı karanlık. Ben sadece sessizliği biliyorum. Maça giderken devleşen, dünyaları devirecekmiş gibi gülen babamın; dönüş yolunda küçücük kalışını, omuzlarının çöküşünü ve eve girdiğimizde annemin gözlerini kaçırışını izleyerek büyüdüm.

​Babam bana yalan söylüyor. "Olur böyle şeyler" diyor ama boğazındaki o düğümü, gözlerindeki o sönmüş ışığı görüyorum. Ona "Anlattığın efsane bu mu?" diye sorduğumda, bir babanın evladının karşısında nasıl çaresizce eridiğine şahit oluyorum. Kelimeleri boğazına diziliyor, cevap veremiyor. Sizin bitmek bilmeyen kavgalarınızın bedelini, ben babamın paramparça olan hayalleriyle ödüyorum!

​Bakın, bir sezon daha bitti... Şu an dışarıdan korna sesleri geliyor. Başkaları seviniyor, başkaları kutluyor. O korna seslerini siz de duyuyor musunuz? O sesler neden geliyor, biliyor musunuz? Siz Fenerbahçe’yi doğru yönetemediğiniz için, biz sustuğumuz için o sesler sokakları inletiyor!

​Şimdi size açıkça ihtar ediyorum:

​Ben kupa peşinde değilim; ben annemin, babamın, dayımın ve dedemin çocukluğundaki o şanlı, o birleştirici, o "tek vücut" Fenerbahçe’nin peşindeyim. Eğer bugün hâlâ kişisel hırslarınız, koltuk sevdalarınız ve bitmek bilmeyen egolarınız Fenerbahçe’nin o asil ruhundan öndeyse; orada durmayın!

​Kim ki "Birleşelim" çağrısına sırtını dönüyorsa, kim ki bu camiayı kendi kavgasına alet ediyorsa; o kutsal formadaki Lacivert'i çıkarsın atsın! Çünkü Lacivert asalettir, bağlılıktır, ağırlıktır. O rengin hakkını veremeyen, yanına sadece Sarı’yı alsın ve bu büyük camianın gölgesinden çekilsin.

​Fenerbahçe, birbirini yiyenlerin değil, birbirine sarılanların kalesidir. Ya o kaleyi sarsılmaz bir birlikle yeniden inşa edersiniz ya da bu 7 yaşındaki çocuğun, kahrolan babasının ve dedelerimin vebalinde boğulursunuz.

​Biz artık eve dönerken ağlayan babalar, boynu bükük çocuklar görmek istemiyoruz. Ya birleşin ya da aksini düşünen o kutsal Lacivert'i çıkarsın, Sarı'nın yanına gitsin Kırmızı koysun!