TOHUMDA GERÇEK BAĞIMSIZLIK Hibrit: Şehir efsaneleri mi, Milli istikbal mi?

Bu bir "komplo" değil, bizi Ar-Ge’de geri bırakanların kurduğu bir ticari esarettir. Bizim görevimiz, bu esaret zincirini başkasına söverek değil, kendi yüksek teknolojili tohumumuzu laboratuvarlarımızda mühürleyerek kırmaktır.

**

​Yıllardır süregelen bir nakarat var: "İsrail tohumu bizi zehirliyor, topraklarımız kısırlanıyor, dışarıya mahkûmuz..." Kimisi bunu sığ bir siyasi dedikodu malzemesi olarak kullanıyor, kimisi de bir şehir efsanesi gibi kulaktan kulağa yayarak milleti karamsarlığa itiyor.

Afyon’dan başlayarak Türkiye’nin birçok toprağında bizzat tarım yapmış, o toprağı ilmik ilmik işlemiş, nasırlı elleriyle çamuru ve tozu yoğurmuş bir dostunuz olarak söylüyorum: Hakikat, konforlu koltuklarda üretilen o dedikodulardan çok daha sert ve çok daha stratejiktir.

​İSRAİL TOHUMU "KISIR" MI?

​Halk arasındaki en büyük yanılgı, bu işin sadece bir "kısırlık" komplosu olduğudur.

Teknik gerçek şudur: İsrail’den veya başka bir ülkeden gelen o tohumlar laboratuvarlarda "kısırlaştırılmış" sihirli değnekler değildir. Bunlar Hibrit (F1) teknolojisidir.

Bir kaptan olarak 111 ülkeyi gözlemlemiş biri olarak şunu söyleyeyim: Bu bir dünya ticaretidir. Hibrit tohum, yüksek verim vaat eder ama kendi genetik kopyasını vermez. Bu bir "komplo" değil, bizi Ar-Ge’de geri bırakanların kurduğu bir ticari esarettir. Bizim görevimiz, bu esaret zincirini başkasına söverek değil, kendi yüksek teknolojili tohumumuzu laboratuvarlarımızda mühürleyerek kırmaktır. Dedikodu üretmek yerine teknoloji üretsek, bugün bu meseleleri çoktan aşmış olurduk.

​İTHALAT VE İHRACAT TERAZİSİ: GERÇEK RAKAMLAR

​Siyasi dedikoduların aksine, Türkiye bugün tohumda diz çökmüş bir ülke değildir. Evet, İsrail’den hala tohum alıyoruz; ancak İsrail, ithalat listemizde sanıldığı gibi başrolde değil, figüran konumundadır. Biz asıl büyük paraları Fransa’ya, Hollanda’ya, ABD’ye ödüyoruz.

​Ama asıl yumruğu masaya vurduğumuz yer şurasıdır: Türkiye artık tohumda net ihracatçı bir ülkedir. Bugün 100’den fazla ülkeye, Orta Asya’dan Avrupa’nın kalbine kadar Türk tohumu ekiliyor. Kendi kendimize yetebilirlik oranımız stratejik ürünlerde yüzde 90’ları aşmıştır. Ancak katma değerli sebze tohumunda hala bir Ar-Ge sınavındayız ve bu sınavı "şehir efsaneleriyle" değil, bilimle vereceğiz.

​AFYON’DAN BAŞLAYARAK TÜM VATAN TOPRAĞINA

​Biz bugün Afyon Çobanlar’da, Kocaöz’de toprağı rehabilite etmek için geceyi gündüze katıyoruz. Ancak toprağı işleyen bilir ki; vatanın her karışı aynı mukaddes özeni bekler. Afyon’dan yola çıkarak; Trakya’nın güneşle yarışan ayçiçeğinden Konya’nın uçsuz buçaksız buğday deryasına, Çukurova’nın bereketinden Karadeniz’in dik yamaçlarına kadar her yer bizim kalemizdir. Bu toprakları dışa bağımlı kimyasallarla zehirlemek, geleceğimizi ipotek altına almaktır. Çözüm; dedikoduyu bırakıp biyoteknolojiyi tarlanın hizmetine sunmaktır.

​SONUÇ: TOHUM SİLAHTIR, AR-GE BARUTTUR

​Yeni Dünya Düzeni’nde gıda güvenliği, artık savunma sanayisinden, İHA’dan, SİHA’dan daha kritik bir cephedir. Laboratuvarda neyi hedefliyorsak, tarladaki çiftçimizin vizyonu da o olmalıdır. Türkiye’nin her bir karış toprağını; kimyasal bağımlılıktan kurtarıp, bitki bazlı doğal çözümlerle ve kendi ıslah ettiğimiz milli tohumlarımızla tahkim etmeliyiz.

​Lüksün sahte ve geçici parıltısı bizi doyurmaz; bizi toprağın gerçek bereketi ve alın teri kurtaracak. Bizim toprağımız sadece bir üretim aracı değil, namusumuzdur. O namusa sahip çıkmak da; şehir efsaneleri ve siyasi dedikodularla vakit kaybetmekle değil; bizzat toprağı işleyerek, bilimle, yerli üretimle ve sarsılmaz bir milli şuurla mümkündür.

​KAPTAN’IN NOTU: Denizde rotasını şaşıranı dalgalar yutar, toprakta rotasını şaşıranı ise açlık bitirir. Dedikodu değil, teknoloji üreten kazanır. Bizim rotamız bellidir: Tam bağımsız, milli ve yerli tarım!

 

 

Yazarın tüm yazıları