Adnan Sak yazdı: Ekonominin harcı güvendir Milletin genetiğine bastırılan ithal elbise ve ‘güven’ dinamiti

Türkiye’nin ne ucu belirsiz ithal fonlara ne krizi körükleyen siyasi hırsa ne de oturduğu koltuğun ağırlığını taşıyamayan basiretsiz yöneticilere tahammülü vardır.

**

Bir zamanlar adı Fak-Fuk-Fon’du; sonra kabuk değiştirdi, süslü finans jargonlarıyla önümüze kondu. İsimler değişti ama mantık hiç değişmedi: Fon hep vardı.

Peki, bu milletin harcına uygun muydu?

Tarih boyunca bu topraklara sınırları, denetimi belirsiz esnek sistemler enjekte edildi. Kendi insanının yaşam tarzıyla ve üretim ahlakıyla uyuşmayan ithal reçeteler kurtarıcı sanıldı. Oysa doku uyuşmazlığı yaratan bu yapay mekanizmalar, ekonomiyi büyütmek yerine için için çürüttü.

Fon Maskeli Soygun Hafızası

Ucu açık her fon yapısının bu ülkede nasıl bir yıkıma dönüştüğünü unutmadık:

 * Milli Kesintilerin Buharlaşması: 80'li ve 90'lı yıllarda "tasarruf ve konut" adı altında çalışanların maaşından kesilen devlet fonları (KEY ve TSF), denetimsizlik yüzünden eridi; vatandaşa yıllar sonra pul olan paralar ödendi.

 * Off-Shore Banka Soygunları: İmar Bankası sürecinde "kıyı bankacılığı fonları" adı altında milyarlarca dolar yurt dışındaki hayali hesaplara aktarıldı, faturası yine millete ödetti.

 * Gizli Fon Düzeneği: Futbolculardan iş insanlarına kadar herkesin çekildiği o son Ponzi skandalları, denetimsiz kalan "fon" kılıfının nasıl bir dolandırıcılık aracına dönüştüğünün en taze kanıtıdır.

Koltuk Savaşında Güveni Dinamitlemek

Sistemin deliklerinden beslenenler bir yana; diğer tarafta siyaset yaptığını sanıp ülkenin geleceğini ateşe veren yıkıcı bir hırs var.

Ekonominin harcı güvendir. Zaten fırtınalı bir denizden geçen ekonomide sırf "mevcut iktidar düşsün" diye köpürtülen panik havaları siyaset değildir. İktidarı devirmek uğruna halkın güven duygusunu dinamitlemek, krizden medet ummak bu ülkeye yapılacak en büyük kötülüktür.

Koltuğun Ağırlığını Tartamayanlar

Madalyonun diğer tarafında ise üzerindeki emanetin büyüklüğünü kavrayamamış bir yönetim anlayışı duruyor.

Mutfakta yangın var, vatandaş pazar filesini doldururken kuruş hesabı yapıyor. Sen bu ülkenin bakanısın; neyin derdindesin? Halk geçim derdindeyken sergilenen bu umursamazlık ve küçük hesaplar; hem halka hem güvenip o makamı teslim eden lidere hem de ekonomiye vurulmuş ağır bir darbedir.

Ne Yıkıcı Siyaset, Ne Basiretsiz Yönetim!

Türkiye’nin ne ucu belirsiz ithal fonlara ne krizi körükleyen siyasi hırsa ne de oturduğu koltuğun ağırlığını taşıyamayan basiretsiz yöneticilere tahammülü vardır. Ekonominin temeli ahlak, adalet ve bu toprağın ruhuna uygun milli bir üretim disiplinidir.

Mesele nettir: Bu milletin rızkına göz diken, yetkisini kötüye kullanan; arsızlığı, hırsızlığı ve yolsuzluğu kim yapıyorsa ve kimler buna göz yumuyorsa lanet olsun!

Türkiye, ne iktidar gitsin diye ülkeyi yakmaya kalkanların oyuncağıdır ne de koltuğun hakkını veremeyenlerin deney tahtası... Hak ettiğimiz refah; dürüstlüğün, ehliyetin ve milli bir aklın egemen olduğu gün gelecektir.

Yazarın tüm yazıları