Herkes hesap verebilmeli, adil yargılanmalı Şiir okuma savunma yap.
**
Bir insanın kendisine yöneltilen suçlamalar karşısında nasıl savunma yaptığını izlerken insanın aklına bazı sorular geliyor.
Mahkemede kendisine sorular yöneltiliyor. Cevap vermek yerine, "Bu nasıl soru?", "Bu sorunun muhatabı ben değilim", "Avukatıma sorun", "Bu davalar siyasidir" deniliyor. Bazen şiir okunuyor, bazen tanıkların ifadeleriyle alay ediliyor, bazen de mahkeme salonu siyasi bir kürsüye dönüştürülüyor.
Peki neden?
İnsan ister istemez şunu sormadan edemiyor:
Hakkınızdaki iddialar bu kadar boş, bu kadar dayanaksız ve bu kadar büyük bir kumpasın ürünü ise, neden bunları tek tek cevaplayarak çürütmüyorsunuz?
Neden sorulara açık, net ve somut cevaplar vermek yerine sürekli davanın siyasi olduğunu anlatıyorsunuz?
Bir mahkemede size yöneltilen soruya cevap vermek yerine soruyu küçümsemek, tanıkla alay etmek veya siyasi konuşma yapmak hangi gerçeği ortaya çıkarıyor?
Elbette herkesin susma hakkı vardır. Elbette adil olduğuna inanmadığı bir yargılamaya itiraz etmek herkesin hakkıdır. Ancak susma hakkı ile kamuoyunun önünde suçlamaları çürüttüğünü iddia etmek aynı şey değildir.
İnsanların görmek istediği siyasi gösteri değil, hukuki savunmadır.
Daha da düşündürücü olan başka bir konu var.
Bir davada yüzlerce kişi yargılanıyor. Herkes kendi açısından suçsuz olduğunu söylüyor. Herkes kendisine yöneltilen suçlamaların bir kumpasın parçası olduğunu ileri sürüyor. Tanıkların ifadeleri tartışılıyor, belgeler sorgulanıyor, iddiaların siyasi olduğu anlatılıyor.
Peki bütün bunların sonunda gerçek nerede?
Bu kadar insanın tamamı mı haksızlığa uğruyor? Bütün suçlamalar mı uydurma? Bütün tanıklar mı yanlış konuşuyor? Bütün belgeler mi yanlış yorumlanıyor?
Böyle büyük bir yargılamada herkesin kendisini aynı şekilde mağdur ilan etmesi, tek başına ne suçsuzluğu kanıtlar ne de suçluluğu.
İşte bu yüzden mahkemelerin görevi sloganları değil, delilleri değerlendirmektir.
Eğer ortada gerçekten bir kumpas varsa, bunu ortaya çıkarmanın yolu bellidir: Belgeleri gösterin, kayıtları açıklayın, çelişkileri ortaya koyun, tanıkların ifadelerini somut gerekçelerle çürütün. Kamuoyunun önünde iddiaların neden gerçek dışı olduğunu anlatın.
Bundan daha güçlü bir savunma olabilir mi?
Ancak şunu da unutmayalım: Bir iddianamenin hazırlanmış olması kimseyi suçlu yapmaz. Savcılığın her iddiası kanıtlanmak zorundadır. Mahkemelerin de siyasi baskılardan uzak, bağımsız ve tarafsız karar vermesi gerekir.
Benim itirazım tam da burada başlıyor.
Demokrasi, seçilmiş bir siyasetçiyi eleştiriden ve hukuki denetimden muaf tutmak değildir. Seçilmiş olmak dokunulmaz bir ahlaki üstünlük sağlamaz. Aynı şekilde muhalif olmak da insanı suçlu yapmaz.
Herkes hesap verebilmelidir. Ama herkes adil yargılanmalıdır.
Bir siyasetçi kendisine oy veren milyonlarca insana karşı da sorumludur. O insanlara borçlu olduğu şey yalnızca meydanlarda yaptığı konuşmalar değil, gerektiğinde en zor sorulara karşı göstereceği açıklık ve şeffaflıktır.
Çünkü gerçeklerden korkmayan insan, gerçeklerin ortaya çıkmasını ister.
Mahkeme salonunda şiir okumak bir tercihtir. Siyasi mesaj vermek bir tercihtir. Susmak da hukuki bir haktır. Fakat bunların hiçbiri somut suçlamaların yerine geçmez.
Bu ülkenin insanları artık slogan değil, cevap istiyor. Gösteri değil, açıklık istiyor. Suçlama değil, ispat istiyor.
Kimse peşinen suçlu ilan edilmesin. Kimse siyasi gücü nedeniyle korunmasın. Kimse de siyasi kimliği nedeniyle ezilmesin.
Çünkü adalet, bir tarafın kazanması, diğer tarafın kaybetmesi değildir.
Adalet, gerçeğin kimden yana olduğuna bakmaksızın ortaya çıkarılmasıdır.
Ve son sözüm şudur:
Bir mahkemede en güçlü savunma, en yüksek sesle konuşmak değil, en zor sorulara gerçeğe dayanan cevaplar verebilmektir.
Eğer iddialar boşsa, onları boş olduğunu gösteren delillerle çürütün. Eğer kumpas varsa, belgeleriyle ortaya çıkarın. Eğer suçsuzsanız, hukukun önünde suçsuzluğunuzu ortaya koymak için mücadele edin.
Çünkü mahkeme salonu bir siyasi tiyatro sahnesi değil, adaletin tecelli etmesi gereken yerdir!
YAZARIN DİĞER YAZILARI
- Yakından vurulan hançer yarası 22 Kasım 2026 Pazar
- Muhammed Salah ile Trabzonspor daha sevimli 18 Kasım 2026 Çarşamba
- Ege Denizi'nde rezil ada paylaşımı 14 Kasım 2026 Cumartesi
- Satranç tahtası 10 Kasım 2026 Salı
- Alarm duyulmadı mı, yoksa duyanlar harekete geçmedi mi? 08 Kasım 2026 Pazar
- Kaptanlık, bir gemiyi limandan limana götürmek değildir 04 Kasım 2026 Çarşamba
- Çamurun İçinde Demlenen Siyaset 30 Ekim 2026 Cuma
- Bazı şehirler futbol oynar, bazıları futbola karakter verir 24 Ekim 2026 Cumartesi
- Milletin genetiğine bastırılan ithal elbise ve ‘güven’ dinamiti 10 Ekim 2026 Cumartesi
- Böl, parçala ve yönet tiyatrosu 09 Ekim 2026 Cuma