İDEOLOJİLER LABİRENTİ: Tek bir elin farklı parmakları mı?

Gerçek özgürlük, size sunulan bu sahte seçeneklerden birini seçmek değil, masayı tamamen reddetmektir. Bir ideolojinin dar kalıplarına sığmaya çalışmak, insanın kendi ilahi hakikatine ihanetidir.

**

 

Dünya sahnesi, binlerce yıldır insan ruhunu dizginlemek için kurgulanmış devasa bir illüzyonun mekânıdır. Bu sahnede bize sunulan faşizm, sosyalizm, komünizm, kapitalizm, liberalizm, Marksizm, Maoizm, emperyalizm, küreselcilik ya da Kemalizm gibi tüm "izm"ler, aslında zihnimize takılmış görünmez kancalardan başka bir şey değildir.

Bizler farklı renklerdeki bayrakların, süslü sloganların ve kutsallaştırılmış kalıpların peşinden koştuğumuzu sanırken; aslında tek bir gerçeği ıskalıyoruz: Bütün bu zıt kutuplar, aynı karanlık merkezden beslenen ve kitleleri gütmek için tasarlanmış birer "zihinsel yazılımdır."

​BÖL, YÖNET VE YUT: İDEOLOJİK İLLÜZYON

​Sistem, varlığını sürdürebilmek için zıtlıklara muhtaçtır. İnsanları sınıf, millet, din veya ekonomik statü üzerinden saflara ayıran bu kusursuz mimari, bizi birbirimize düşman ederek asıl sömürücüleri görünmez kılar. Bizler "sağ" ve "sol" mevzilerinde birbirimize nefret kusarken, perde arkasındaki o "tek el" yani sistemin asıl sahipleri, bu bölünmüşlükten doğan kaosu mutlak bir kontrol mekanizmasına dönüştürür. İdeolojiler birer kurtuluş reçetesi gibi pazarlansa da, gerçekte kitleleri aynı merkeze bağlayan modern kölelik prangalarıdır.

​"İZM"LER VE ZİHİN KELEPÇELERİ

​Her ideoloji, kendi "kutsalını" ve "yasaklarını" yaratarak bireyin özgür düşüncesini felç eder. İnsan zihni bir "izm"e hapsolduğunda, artık dünyayı kendi gözleriyle değil, o ideolojinin ona taktığı filtrelenmiş gözlüklerle görmeye başlar. Sosyalizmin vadettiği eşitlik ile kapitalizmin sunduğu özgürlük, aslında büyük bir çarkın birbirine çarparak sistemi döndüren iki dişlisidir. Sonuçta değişen tek şey efendinin adı veya kırbacın rengidir; ama boyunlardaki tasma her zaman aynı merkeze bağlıdır.

​GÖRÜNMEZ MERKEZİN LABORATUVARI

​Eğer tarih boyunca tüm bu yollar günün sonunda totaliter bir kontrol mekanizmasına, bireyin ruhsuz bir dişliye dönüştüğü bir dünyaya çıkıyorsa; bu bir tesadüf olamaz. Bu ideolojilerin tamamı, insan ruhunun o dizginlenemez özgürlük arayışını evcilleştirmek ve sisteme entegre etmek için aynı "laboratuvarlarda" üretilmiş evrensel tasarımlardır. Sizin tutkuyla savunduğunuz o "yol", belki de asırlar önce sizi durdurmak için çizilmiş bir haritadan ibarettir.

​SONUÇ OLARAK: UYANIŞ VE REDDİYE

​Gerçek özgürlük, size sunulan bu sahte seçeneklerden birini seçmek değil, masayı tamamen reddetmektir. Bir ideolojinin dar kalıplarına sığmaya çalışmak, insanın kendi ilahi hakikatine ihanetidir. "Tek el", bizler elimize tutuşturulan o oyuncak bayrakları salladığımız sürece karanlıkta kalmaya ve bizi yönetmeye devam edecektir. Ancak biz ne zaman o parmaklar arasındaki farkın bir illüzyon olduğunu ve hepsinin aynı bileğe bağlı olduğunu anlarsak, işte o zaman gerçek uyanış başlayacaktır.

​Unutma: İdeolojiler, gerçeği görmeni engelleyen son perdelerdir. O perdeyi yırtıp atmadığın sürece, başkasının yazdığı bir senaryoda sadece figüran olarak kalırsın.

Yazarın tüm yazıları