Neden teşkilatlarda yenilenme yok Yakından vurulan hançer yarası

22 Kasım 2026 07:07
Bir davaya en büyük zarar, karşısında duranlardan değil, o davayı temsil ettiği hâlde değerlerini yaşatmayanlardan gelir. Davanın yükünü omuzlayanlarla, davanın imkânlarından yararlananların birbirinden ayrılması artık kaçınılmazdır.

**

Recep Tayyip Erdoğan'ın liderliği, siyasi karizması ve Türkiye için verdiği uzun mücadele inkâr edilemez. Darbe girişimlerinden dış müdahalelere, siyasi kuşatmalardan nice ağır sınava kadar birçok mücadeleyi halkının desteğiyle aşmış bir liderdir.

Ancak bugün üzerinde düşünülmesi gereken çok önemli bir mesele var: Cumhurbaşkanının yıllardır verdiği mücadeleye, en yakın çalışma arkadaşlarının, teşkilatların ve belediyelerin tutumları ne kadar zarar veriyor?

Bir liderin en büyük gücü halkının güvenidir. Fakat o güveni temsil etmekle görevli insanlar zamanla halktan uzaklaşırsa, makamı hizmet yerine imtiyaz olarak görürse, vatandaşın derdine kulaklarını kapatırsa ortaya ciddi bir güven sorunu çıkar.

Fon ve HGS tartışmaları, teşkilatların ve belediyelerin yönetim anlayışına ilişkin kamuoyundaki soru işaretleri, bazı bürokratların yaşam tarzları, liyakat ve adam kayırma tartışmaları... Bunlar yalnızca ilgili kurumların meselesi değildir. Halkın gözünde doğrudan Cumhurbaşkanının liderliğine ve temsil ettiği siyasi anlayışa yansımaktadır.

Vatandaş hayat pahalılığıyla, sebze ve meyve fiyatlarıyla, altınla yarışan et fiyatlarıyla mücadele ederken kendisini yöneten kadrolardan öncelikle adalet, samimiyet ve hesap verebilirlik bekliyor. Buradaki asıl mesele yalnızca ekonomik sıkıntılar değil, bu sıkıntıları yaşayan halkla aynı hassasiyeti paylaşmayan yönetim anlayışıdır. Üstelik en yakınındakilerin bile fon, HGS, et ithalatı ve sebze-meyve gibi alanlarda rant peşine koşması, Cumhurbaşkanını adeta arkadan hançerlemek anlamına geliyor.

Üstelik teşkilatlarda ve yönetim kademelerinde birbirinden farklı iki tehlikeli anlayış giderek daha fazla sorgulanıyor:

Huzursuz cep sendromu: Siyaseti millete hizmet fırsatı değil, kendi cebini ve kişisel çıkarlarını büyütme aracı olarak görenlerin anlayışı. Önceliği halk değil, kendi menfaatidir.

Huzursuz koltuk sendromu: Makam işgal ettiği hâlde sorumluluk almayan, sorunlara müdahale etmeyen, yanlışları gördüğü hâlde ses çıkarmayan, tek derdi koltuğunun sağlam kalması olanların anlayışı. Ne etliye karışır ne sütlüye; yeter ki koltuğu zarar görmesin!

Bir tarafta cebini düşünenlerin, diğer tarafta koltuğunu düşünenlerin anlayışı... İkisinin de ortak noktası halkı unutmuş olmalarıdır. Biri kendi çıkarını, diğeri kendi makamını korurken Cumhurbaşkanı ile halk arasındaki güven köprüsü zarar görüyor.

İşte asıl tehlike budur! Cumhurbaşkanının halkla kurmaya çalıştığı bağı, onun adına görev yapan fakat sorumluluğunun gereğini yerine getirmeyen insanlar zedeliyor. En acısı da çoğu zaman dışarıdan gelen saldırılardan ziyade, en yakınındakilerin tutum ve davranışlarının lideri sırtından hançerler gibi yaralamasıdır.

Peki; neden aynı kadrolar yıllarca değişmeden kalıyor? Neden teşkilatlarda gerçek bir yenilenme yaşanmıyor? Neden halkın şikâyetleri yeterince dikkate alınmıyor? Neden genç, liyakatli, cesur ve hizmet odaklı insanların önü açılmıyor?

Elbette bu noktada bir ayrımı net koymak gerekir; bütün teşkilatları ve bütün belediyeleri aynı kefeye koymamak, işini samimiyetle yapanları ayırmak şarttır. Ancak ne yazık ki bugün sahada tablo bu dengeyi zorlamakta; teşkilatların önemli bir kısmında halktan kopuş yaşanmakta ve çoğunluğun tutumu Cumhurbaşkanının çizgisinden uzaklaşmaktadır. Üstelik seçilen bazı isimlerin sandıktan çıkan oyları, o güvenin ve liderliğin emaneti olarak değil de kendilerinin şahsi başarısı ve tapulu malı gibi zannetmesi, bu kopuşu daha da derinleştirmektedir.

Unutulmamalıdır ki halk Recep Tayyip Erdoğan'a güvenerek oy veriyor. Bu güveni korumak, halka hizmet edecek doğru kadroları oluşturmak, yöneticileri denetlemek ve gerektiğinde köklü değişiklikler yapmak da Cumhurbaşkanının siyasi sorumluluğudur.

Cumhurbaşkanının ihtiyacı, kendisini sürekli alkışlayan insanlar değil; gerektiğinde doğruyu söyleyen, sorunları gizlemeyen, sorumluluk almaktan kaçmayan ve halkın sesini kendisine ulaştıran yol arkadaşlarıdır.

Çünkü bir davaya en büyük zarar, karşısında duranlardan değil, o davayı temsil ettiği hâlde değerlerini yaşatmayanlardan gelir.

Erdoğan yıllarca dışarıdan gelen mücadelelere karşı halkıyla birlikte direndi. Şimdi en önemli sınavlarından biri, kendi yönetim çevresinde halkın güvenini zedeleyen anlayışları görebilmek ve gerekli değişimi gerçekleştirebilmektir.

Davanın yükünü omuzlayanlarla, davanın imkânlarından yararlananların birbirinden ayrılması artık kaçınılmazdır.

Siyaset öyle bir şeydir ki dışarıdan gelen darbelere halk göğüs gerer, direnir, ölür, şehit olur. Ama içeriden, en çok güvendiği ve oy verdiği yerden gelirse bu sadece Cumhurbaşkanını değil, halkı da sırtından vurmak olur. Halk buna gelemez. Kangren olmuş kolsa kolu, bacaksa bacağı kesip atacaksın; aksi takdirde bütün vücudu öldürür.

Unutulmasın: Seçmen yalnızca liderin söylediklerine değil, onun adına görev yapan insanların davranışlarına da bakar. Liderin itibarı, çevresindeki kadroların halka nasıl davrandığından bağımsız değildir.

Bir lideri ayakta tutan halkın güvenidir. O güveni korumak ise en başta liderin etrafındaki insanların sorumluluğudur.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın tüm yazıları
Barış Su
X