DEMOKRAT GEBZE: GEBZE SOLU’NUN EN KÖTÜ SINAVI Sivas’ta katliam olmadı ise Ragıplar sayesindedir

Didim'de Cafe Lina Kültür ve Sanat Evi’ndeyim. Denk geldi. Devrimci-Yol hareketinden, Fırtınalı Denizin Yolcuları yazarı Sedat Göçmen ile iki lafın belini kırdık. Bilmediğim bir şey öğrendim.

**

Demokrat Gebze Gazetesi…

Yayın hayatına 1975’te merhum Hayri Macar kuruculuğunda, “Uyanış” ismiyle haftalık gazete olarak başladı.

1980’li yılların sonlarına doğru Emine Küçük tarafından satın alınarak Harun Özcan idaresinde yoluna, “Demokrat Gebze” adıyla devam etti.

Demokrat Gebze Gazetesi Sinan Kol arafından yönetilirken Sinan Kol'un devlet memurluğu nedeniyle İsmail Kadı'ya geçti.

İlerleyen zamanda İsmail Kadı ile Ragıp Demirkol ortak olarak gazeteyi yürüttüler.

2000’de ortakların yolu ayrıldı. Kadı kendi gazetesini kurarken Demokrat Gebze, Ragıp Demirkol ile devam etti.

Aynı yıl içinde, 10 Temmuz’da Konya’nın Kulu İlçesindeki trafik kazasında Ragıp Demirkol hayatını kaybetti. Gazete yolculuğunu eşi Sadet Demirkol tarafından sürdürdü.

İlk satışa çıktığında “sol”dan alıcı çıkmayınca bir süre önce kaybettiğimiz Milli Görüşçü Casim Akıncılar tarafından satın alındı. Sadet Demirkol son evrede vazgeçti. Konu yargıya taşındı.

2004’teki yerel seçim sürecinde Yakup Yılmaz’ın sembolik ortaklığı ve arabuluculuğunda o süreçte CHP Gebze’den belediye başkan aday adayı İbrahim Şentürk, Çayırova’dan belediye başkan aday adayı Timur Koç ve yerel eşraftan Gülen Dinçer ortaklığında satın alındı. Şentürk ve Koç, aday gösterilmeyince çekildi.

Bir süre sonra Gülen Dinçer tarafından da satışa çıkartıldı. Birgün Gazetesi’nin kuruluş sürecinden ilhamla Gebze’de benzer bir yapılanmayla gazetenin alınması için toplantı tertip edilip Dinçer’den süre istediği günlerde Gülen Dinçer gazeteyi her dönemin iktidarı, günümüz gereği AKP'li Abbas Sır’a, Abbas Sır da Fettullah Gülen cemaatinden (17-25 Aralık süreci öncesi) Murat Dağdeviren’e sattı.

Vakti zamanında Dev-Yolcuların gazetesi, 15 Temmuz’da FETÖ’nün hain darbe girişimi sonrası, FETÖ’den sebep, kapandı.

**

Demokrat Gebze’de üç ayrı dönemde çalıştım, yer aldım.

Mesleğimin henüz ikinci yılında, Demirkol – Kadı ortaklığında ikinci durağım oldu.

Bir özeleştiride bulunmak gerekirse, aslında yerelde yazmaması gereken bir şeyi yazdıktan sonra ayrılıp hatta aktif gazeteciliğe kısa süre ara verdim ama bana o süreçte tepki koyanların önemli kısmının günümüz iktidarının benzer haltlarına sessizliğinden ne kadar riyakâr olduklarını da anladım.

İkincisi Sadet Demirkol sürecinde oldu.

Üçüncü dönemime dair ilk teklif, 17-25 Aralık öncesi Dağdeviren’in ortağı Ersan Çınar ile geldi. Direk ret ettim. İkinci teklif 17-25 Aralık sonrası Murat Dağdeviren’den geldi. Birazda geçim şartlarım gereği; köşe yazısı yazmamak ve sadece spor muhabirliği yapmak kaydıyla kabul ettim. Sonrası 15 Temmuz zaten..

Naçizane şahsımda, Demokrat Gebze’nin önemli evrelerine ama içinden, ama kıyısından kenarından tanıklık etmiş biri yazıyor bu yorumu…

**

Her sene ve sık aralıkla olmasa da ailemle tatile çıkabildiğim de favorim, Didim…

Tatil diyorsam…

Deniz, kum, güneş… Deniz, kum, güneş… Bir yerden sonra bayıyor beni. En iyi bildiğim şeyi, yapıyorum…

Didim çarşı civarında SOL Partililer tarafından kurulan Cafe Lina Kültür ve Sanat Evi’ndeyim.

Denk geldi…

12 Eylül 1980 askeri darbesi öncesi Devrimci-Yol hareketi içerisindeki isimlerden biri olan, Fırtınalı Denizin Yolcuları adlı kitabın yazarı Sedat Göçmen ile iki lafın belini kırdık. Bilmediğim bir şeyi, öğrendim…

“Ve Sivaslılar’ın da isimsiz kahramanlarından birisidir Ragıp Demirkol. Hakikaten öyledir yani. Ararsan bizim borçlu olduklarımızdandır. Kahramanmaraş (1978) gibi katliam olmadıysa o tür arkadaşlarımız sayesindedir, Ali Baba ve diğer bütün mahallelerde direnen sol kesimler vardır. Halkımız vardır ama Türkiye çapında bilinen bir isimdir Ragıp Demirkol, isimsiz kahramanlardan biridir.”

Sivas’ta katliam olmadı ise Ragıplar sayesindedir

https://l24.im/PAkHCX

**

Ragıp Demirkol, vefatının ardından uzun süre, ölüm yıldönümlerinde anıldı.

Adı; Çayırova’nın son beldelik döneminde, dönem itibariyle SHP’li Timur Koç’un ikinci Güzeltepe Belediye Başkanlığı sürecinde, Emek Mahallesi’ndeki bulvara verilmişti.

Gerek Çayırova gerek Gebze Bölgesi’nde nüfusun hızla artışı ile bilinme oranı giderek düşünce…

Vefatının 10’ncu yıldönümünde dönemin Halit Yılmaz başkanlığındaki Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nin girişimleri ve AKP’li Ziyaettin Akbaş (2009-2014) dönemi Çayırova Belediye Meclisi’nde CHP Grubu’nun verdiği önergenin oy birliğiyle kabul edilmesi sonrası bulvarın her iki girişine, kim olduğuna dair pano asıldı.

Eşinin vefatının ardından gazeteyi yaşatmak için doğrusu yanlışı ile çırpınan eşi Sadet Demirkol, gazeteyi elden çıkardıktan sonra Gebze’den sessiz sedasız ve biraz da küskünce ayrıldı. İstanbul’un Küçükçekmece İlçesi’ne yerleşti. Muhtemelen bugün de sessiz sedasız gelecek, gidecek…

İşbu yorum… Aslında yorum olmaktan çıktı ama “yorum”u vefatının 26’ncı yılında Ragıp Demirkol’un anısına yazmış oldum.

Az biraz yorum katmak gerekirse Demokrat Gebze Gazezesi, bir bütün halinde Gebze Solu’nun verip verebileceği en kötü sınav olmuştur. O süreçlerde olan biten üzerinden yürütülen tartışmalarda, sadece SHP/CHP zemininde bir eleştiri veya özeleştiri, eksiktir.

Kaldı ki 12 Eylül ve tutukluluğunun sona ermesi sonrası adı siyaseten daha çok SHP/CHP ile özdeşleşen Ragıp Demirkol, SOL Parti’nin (ÖDP’nin devamı) kuruluş sürecinde bir süreliğine yer almış, akabinde partisine geri dönmüştür.

SOL Parti, ÖDP demişken ve bugün ekseri anekdot ile sürgit haldeyken yine anekdot ile bağlamak gerekirse iş bu yorum olmaktan çıkan yorumda kast etmek istediğimi, zamanında birileri, bir intihar vakası üzerine şöyle izah ettiydi:

2005 yılının eylül ayında SOL Parti (Dönem itibariyle Özgürlük ve Dayanışma Partisi – ÖDP) Gebze İlçe eski Başkanı Recep Aktaş evinde kendini asarak intihar etti. Veda mektubunda geride bıraktığı eşi Bilgi Aktaş’a karşı yükümlülüklerini yerine getirememeyi gerekçe gösterdi. 1980’li yıllarda idealleri uğruna tabiri caizse “kelle koltukta” mücadele veren Aktaş’ın cenazesinde dönemin ÖDP Genel Başkanı Hayri Kozanoğlu şunları söyledi:

“Recep Aktaş’ın ölümü hepimize uyarı olsun. ÖDP olarak özgürlükçü ve dayanışmacı bir partiyiz ancak bazen en yakındakilerimizin bile derdini, sıkıntısını anlamakta güçlük çekiyoruz. İdealleri ve geçmişi olan bir insan, bu kahrolası düzende böyle yapıyorsa; düzenin bir kenara attığı kişiler ne yapıyor. Bu kahrolası düzene karşı mücadelede daha dikkatli olalım.”

Ragıp Demirkol şahsında bu kahrolası düzende tüm tutunamayanların anısına, saygıyla…

RAGIP DEMİRKOL KİMDİR?

1957 yılında Sivas ili Şarkışla ilçesinde dünyaya geldi. Eğitim enstitüsü mezunu oldu ancak öğretmenlik mesleğini kısa süre yaptı. 1980 döneminde Dev-Yol davasından yargılandı. Yaklaşık yedi yıl, düşünce suçlusu olarak hapis yattı. İşkencelerden geçti. 1987'de Gebze'de yayınlanan Uyanış Gazetesi'ni satın alıp gazeteciliğe başladı. İsmail Kadı ile birlikte 1990 yılından itibaren Demokrat Gebze Gazetesi'ni yayınlamaya başladı. Künyede gazete sahibi gözüktü ancak şartlı salıverildiği için hiçbir zaman yazı işleri müdürü olamadı. İlerleyen yıllarda İsmail Kadı ile ortaklığı bitince gazeteyi tek başına çıkarmayı sürdürdü. Lakabı "Uzun Ragıp"tı ve en çok trafik kazasından korkardı. 9 Temmuz 2000 günü ailesi ile Adana'da bir düğünden dönerken Konya'da geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybetti. Kazada kamyon şoförü kusurlu bulunurken boyunun uzunluğu nedeniyle boynunun kırılmasından ötürü yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadı ve 10 Temmuz'da hayata gözlerini yumdu. Cenazesi Gebze'de eşi benzerine az rastlanır bir kalabalık ve geniş katılımla siyasetin tüm renklerini birleştirdi. Her yıl 10 Temmuz'da Gebze'deki mezarının başında anılır(dı).

Yazarın tüm yazıları