HERKES AYNI DUYGUYU YAŞAMAZ Bir Yanda Bayram, Bir Yanda Hüzün

Bayram, aslında bir aynadır bize. Ne yaşıyorsak onu gösterir. Evinde sevdiği eksilmiş olan için bayram biraz daha fazla sızlar. Kavuşacakları olan için ise kapı zili hiç olmadığı kadar güzel çalar

**

Hayat, bazen aynı sofraya hem sevinci hem hüznü oturtur. Bir taraf bayramdır; çocukların gözlerinde ışık, evlerde telaş, sokaklarda tatlı bir koşuşturma… Diğer taraf ise derin bir sessizlik, içe çöken bir ağırlık, kelimelere sığmayan bir hüzündür. İşte tam da bu yüzden insanlar bayram sabahlarına farklı uyanır; kimisi umutla sarılır güne, kimisi özlemle, kimisi de daha ilk ışıkta kalbindeki boşluğu yoklamaya başlar.

Bayram, aslında bir aynadır bize. Ne yaşıyorsak onu gösterir. Evinde sevdiği eksilmiş olan için bayram biraz daha fazla sızlar. Kavuşacakları olan için ise kapı zili hiç olmadığı kadar güzel çalar. Bu yüzden bayramlar, sevinç ile hüznün arasındaki ince çizgide yürür; her adımımızda mutluluğun yanında bir damla gözyaşı taşır.

Kimi evlerde kahkahalar yükselir, kimi evlerde sadece hatıraların sesi duyulur. Kimi yollar kalabalıklaşır, kimi yollar ise yıllardır beklediği adımı hala duymaz. Hayatın adaleti de, acımasızlığı da, güzelliği de işte burada gizlidir: Herkes aynı gün bayram yaşar ama aynı duyguyu yaşamaz.

Bazen düşünüyorum… Belki de bayramın anlamı tam olarak budur: Unuttuklarımızı hatırlamak, kırdıklarımızı onarmak, uzaklaştıklarımıza bir adım yaklaşmak. Hüzün de bayrama dâhildir aslında; çünkü insan kalbi hem sevince hem acıya yer açabildiği için insan kalbidir.

Bugün bir yanımız bayramdır, diğer yanımız hüzün…

Ama ikisi de bizimdir, ikisi de hayatın bize bıraktığı emanettir.

Dilerim ki bayram sevinciniz ağır basar, hüzün ise sadece dua kadar kısa sürer.

Gönlünüzdeki yarım kalan tüm cümleler tamamlanır.

Ve o kapılar, bir gün herkes için yeniden umutla çalar.

Yazarın tüm yazıları