NE KAMERA NE GÖSTERİŞ Mahalle Bakkalında Sessiz Bir İyilik

Bazen bir defteri kapatmak, bir ailenin aylarca iç çekişini dindirir. Bazen bir küçük borcu silmek, bir çocuğun evine huzur götürür.

**

Son günlerde birkaç farklı yerde aynı güzel habere denk geldim:

Mahalle bakkallarında veresiye defterlerini kapatan hayırseverler…

Bu çağın karmaşasında, herkesin kendi derdine düştüğü bir zamanda, böyle sessiz ama bir o kadar da derin bir iyilik yapmak; işte asıl insanlık tam da budur. Ne kamera var, ne afiş, ne de gösteriş… Sadece ihtiyacı olana el uzatan, gönlünden kopanı veren bir yürek.

Bu küçük görünen ama aslında koca dağlar kadar anlam taşıyan iyilikler, toplumun mayasıdır. Çünkü bir mahallede veresiye defteri kapanıyorsa, orada sadece borç silinmiyor;

umut tazeleniyor,

insanlık canlanıyor,

güven yeniden ayağa kalkıyor.

Keşke bu güzel davranışları yapanların sayısı daha da artsa…

Keşke her mahallede, her sokakta, hiç kimse bilmeden, kimseyi incitmeden böyle iyilik zincirleri çoğalsa.

Bizim milletimizin ruhunda zaten var bu iyilik. Yeter ki hatırlayalım, yeter ki içimizdeki merhameti, paylaşmayı, dayanışmayı yeniden canlandıralım. Bazen bir defteri kapatmak, bir ailenin aylarca iç çekişini dindirir. Bazen bir küçük borcu silmek, bir çocuğun evine huzur götürür.

İyilik büyüdükçe; toplum da büyür, kalpler de yumuşar.

Bugün veresiye defterini kapatana dua eden bir aile, yarın bir başkasına umut olur.

Ve belki de en önemlisi:

İyiliğin gizlisi, iyiliğin en güzeli olur.

Yazarın tüm yazıları