TECRÜBEYLE SABİT Yapılması gereken İşçinin özne olduğu sendikacılık

1970’lerde işçilerin özne olduğu Yeraltı Maden-İş Sendikasının örgütlenmesinde öncülük eden Yazar Ayşegül Devecioğlu, TÖP’ün organize ettiği söyleşide Gebzeli işçilerle buluştu. Bugün de yapılması gerekenin işçinin özne olduğu sendikacılık olduğunu kaydetti

Yazar Ayşegül Devecioğlu, Toplumsal Özgürlük Partisi’nin etkinliğinde, Eğitim-Sen Gebze Şubesindeki söyleşide “Devrimci sendikacılık ve Çetin Uygur” üzerine konuştu.

2008 Orhan Kemal Roman Armağanı ödüllü, “Ağlayan Dağ Susan Nehir” ile “Kuş Diline Öykünen”, “Ara Tonlar”, “Güzel Ölümün Öyküsü”, “Arkası Mutlaka Gelir” adlı eserleri ile bilinen yazar 1970’li yıllardan beri devrimci mücadelenin bir parçası olarak yer aldı.

Söyleşide devrimci sendikacılığın nasıl olması gerektiğini anlatan Devecioğlu, 1980 darbesi öncesinde, Çetin Uygur önderliğinde ortaya çıkan ve kendisinin de örgütlenmesinde öncülük ettiği Yeraltı Maden-İş Sendikası deneyiminin ışığında bugünün mücadelesine dair sorunlara değindi.

Devecioğlu o süreçte, geleneksel sendikal pratiklerin dışına çıkmış, işçinin bizzat kendi mücadelesinin yürütücüsü olmasına, sözleşmeyi kendisi hazırlamasına, sözleşme görüşmesine kendisi girmesine ve grev kararını da kendisi almasına imkân verecek bir örgütsel yapının inşasını başarmıştı. Bu örgütsel yapının sonucu Yeni Çeltek’te işçilerin madeni bizzat kendileri yönettiği bir özyönetim süreci başta olmak üzere, Erzurum Aşkale’den Malatya Hekimhan’a, oradan Ereğli’ye çok çeşitli bölgelerde yükselen sınıf mücadelesi olmuştu.

Gebze’nin çeşitli fabrikalardan işçilerle devrimci sendikacılığın gereklerini tartışan Devecioğlu, sınıfın özne olmasına olanak sağlayacak bir sendikacılığın nasıl inşa edebileceğine dair deneyimlerini aktarırken söyleşiye katılan işçilerin önerilerine dinledi. Devecioğlu, “Bugün de yapılması gereken; işçi adına konuşmak, işçi adına mücadele etmek değil, işçinin bizzat kendi mücadelesini kendisi sürdürmesine olanak sağlayacak örgütsel yapıların inşa edilmesidir” dedi.