GEBZE’DE SERMAYE BASINI NEDEN RAHATSIZ? Kocaeli’de mesleğin tek çatısı KOGACE’dir

Denemelerin ilkini 2014’te Barbaros Tantan’ın öncülüğünde, benim de içinde yer aldığım bir ekiple yaptık. Programı önceledik. “Yenildik” ama kaybetmedik, çünkü vazgeçmedik. İkincisi için fitili, Gebze’den tutuşturmaya hazırlanıyoruz.

**

Bugün 16 Ocak, Basın Onur Günü…

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti’ni İzmit’teki basın toplantısı ile duyurduğu günün, 103’ncü yıldönümü. Kutlu olsun..

Mesleğimin alaylılarındanım. 30 yılı aşmış. Bugün, yılların hatırına üyesi olduğum Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti tarafından diğer meslektaşlarımla birlikte onurlandırılacağım bir gün de olacak. Sosyal medya sayfamdan, gün içinde paylaşmak amacındayım. Gerek günümüze gerek şahsıma dair olası tebriklerden ötürü, tebrik sahiplerine şimdiden teşekkür ederim. İyi ki varsınız..

10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’ne dair Gebze Bölgesi’ndeki üç ayrı etkinliği sahadan takip ettim. Gündem yoğunluğundan ötürü birini, Gebze Belediyesi Sanat Galerisi’ndeki basın tarihi sergisini haberleştirebildim. Diğerleri bir kenarda duruyor. İçerikleri itibariyle daima güncelliğini koruduğunu savunduğum kimi detaylar var. Haberleştireceğim.

Gebze Belediyeler Birliği’nin 10 Ocak’a dair etkinliği, birliğin dönem başkanı, Darıca Belediye Başkanı Muzaffer Bıyık’ın ev sahipliğinde önceki cuma günü akşamı gerçekleşti. Bir sonraki günün sabahında Gebze Ticaret Odası’nın kahvaltısında ağırlandık.

Her iki organizasyonda zaten öngördüğüm vaka.

Sahada, sokakta, habere konu mevzuunun odağında görmediğimiz bir sürü tanıdık tanımadık kişi, salondaydı.

Her iki organizasyonda da mesleğimize dair üyesi olduğum Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’ni temsilen Erol Polat, Gebze Gazeteciler Cemiyeti’ni temsilen başkanları Levent Altun konuştu.

Darıca’da Altun mesleğe dair değerlendirmede bulunurken Polat rutin geçiştirdi. GTO’nun GEBKİM Otel’deki kahvaltısında ise Polat’ın da mesleğe ve sorunlarına dair değerlendirmeleri oldu.

Gebze Bölgesi’nde de mesleğimizin önemli sorunlarından biri mesleği merkezimize aldığımızda kimin neyi nasıl temsil ettiğidir. Bu gerçekliğin ve olumsuz halin ama Polat ama Altun tarafından aleni şekilde değerlendirilmesi Hedef TV’nin imtiyaz sahibi ve aynı zamanda Asrın İşadamları Derneği – ASRİAD Kocaeli Şube Başkanı Nihat Yıldırım’ı rahatsız etti.

Yıldırım basın sektörüne Hedef Gazetesi’nin de ortağı olarak girmişti.

Sevgili okur..

İş kolumuzda sermaye basını denilen basından kasıt; işi ve mesleği gazetecilik olmamakla birlikte farklı iş kollarında faaliyet gösterenlerin sektördeki her tür yayınıdır.

Bu zeminde;

Kaşif Şahinkesen’e ait Mavi Marmara Gazetesi de…

Naçizane şahsımı şaşırtan bir yayın politikası sürdüren, Gebze Bölgesi’ndeki grev ve direnişlere de hayli yer veren Cezmi Çiçek’e ait Başiskele’deki Nokta Medya da…

Haldız Grup tarafından satın alındıktan sonra Özgür Kocaeli de…

Ve nice emsalleri de, sermaye basınıdır.

Gerek ülkemiz gerek dünyamızda sermayedarlar yatırım yaptığı alanlarda, her ne kadarlık yatırımda bulundularsa belli bir zaman dilimi içinde önce o yatırım tutarının kasasına geri dönmesini hedefler. Ardından kara geçmeyi.

Bu anlamda ülkemizde en riskli yatırım alanı olduğunu düşündüğüm basın sektörüne yatırımda bulunmalarının…

Aynı iş insanına ait diğer iş kollarındaki işlerinin önünü açmak,

Varsa siyasi bir hedefi, basını da basamak olarak kullanmak gibi vakalarına sıklıkla tanık olduk.

Bilmedikleri bir iş koluna girdiklerinde, bence ahkam da kesmeliler.

Gerek Polat gerekse Altun tarafından cumartesi günkü toplantıda söylenenler mesleğimizin sorunlarındandır. Vakıf oldukları konulara dair kelamda bulunmuşlardır.

Alınan, gücenen, daralan Nihat Yıldırım dâhil her kim varsa aslında hiç bilmedikleri bir iş koluna dair bence konuşmasın. Şayet basın sektöründe halk için, toplum için var iseler, dinleyip öğrenmeyi tercih etsinler.

Kaldı ki gerek Polat gerek Altun oto galeri/oto kiralama, beyaz eşya, mobilya, pencere doğrama, inşaat, hayvancılık… sektörlerine dair konuşmadı.

Bu yıl 10-16 Ocak, Türkiye Gazeteciler Sendikası Kocaeli Temsilciliği’nin İzmit’te gerçekleşen ve katılamadığım panelinde olması gerektiği şekilde, mesleğimizin tartışıldığı etkinliklere de sahne oldu.

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nin bugün tekrarlanacak geleneksel 16 Ocak Basın Onur Günü etkinliği ise önceki yılların bir tekrarı. Basmakalıp programda çıta yükseltilmedi, geliştirilmedi.

Akşam gerçekleşen organizasyonda kura ve çekiliş ile talihlilere hediyeler de dağıtılacak. Veya bir kişiye, televizyon isabet edecek. Çekilişe dair yapılan bilgilendirmede çekilişe sadece programa katılıp kura numarası alanların katılabileceği söylenmiş. İzmit Antikkapı’daki baloya katılacak ancak çekilişe katılmayacağım.

Yanılmıyorsam 2023 idi. Şahsıma da Korkmaz marka düdüklü tencerenin isabet ettiği çekiliş sonrası sosyal medyaya bizim camiamızdan yansıyan tepkiler, ayıbımız idi. Kendimizi topluma bu şekilde teşhir eder vakaya rağmen aynı şeyde niye ısrar ediliyor, anlamıyorum.

İlimizde camianın esas ihtiyacının esaslı bir meslek içi eğitim semineri olduğu kanaatindeyim.

Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’ne merhum başkanımız Barbaros Tantan döneminde üye oldum.

Bir dönem yönetim kurulu yedek üyeliğim..

Akabinde aslında hiç istekli ve niyetim olmasa dahi –o günün şart ve koşulları gereği idi, detaylarına girmeyeceğim- bir dönem yönetim kurulu üyeliği yapmışlığım var.

KOGACE’de halen sürdüğünü düşündüğüm fetret döneminin en şiddetli estiği yıllarda…

KOGACE başkanlığını ve yöneticiliğini şahsım dâhil olmak üzere birçok meslektaşla olan husumetleri esnasında makamı korkakça ve ahlaksızca “güç” olarak kullananlarca haksız, hukuksuz, adaletsiz şekilde ihraç da edildim.

İhracıma her kim imza attıysa, her birine imzalarını “hiç ederek” geri döndüm. O dönüşü yaptığım kongrede o oylama esnasında kalkıp aleyhte konuşacak kadar bile, imzalarına sahip çıkamayanların ne kadar zayıf olduklarına tanıklık ettim.

Fi tarihinde Gebze Gazeteciler Birliği yapılanması içinde yer aldığım doğrudur. Ne zaman ki dernekleşme hamlesi yapıldı, geri çekildiğim de.

Mesleğimize dair Gölcük, Çayırova ve Dilovası’nda kurulan; zaman içinde yok olup giden veya varlıkları yoklukları bir dernekleşmeler de oldu. Ne amaçla kuruldukları zaten belliydi…

Bu anlamda mesleki örgütlenmede, dün ne isem bugün de oyum.

Kocaeli genelinde, tek çatıcıyım.

O çatı da bence ve daima, Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’dir.  

Ama, nasıl bir KOGACE’dir…

Bir sene erteleme ile birlikte bu sene kongre senesidir. Sonbaharda kongreye gidileceği kanaatindeyim.

Yakın tarihte; programı merkeze alan ve programı “aday” gösteren, mesleği ve programı önceleyip o program etrafında bir araya gelenlerin ama başkanlığa ama yönetime adaylığını tasarlayan bir fitili, Gebze’den tutuşturma amacındayız. 10-16 Ocak sürecinden bir süre sonrasına ertelemiştik. O fitilin ateşleneceği tarih, yakındır.

Camiamıza diyeceğim; hep eleştirmekle yakınmakla olmaz.

Bu denemelerin ilkini 2014’te Barbaros Tantan’ın öncülüğünde, benim de içinde yer aldığım bir ekiple yaptık. Programı önceledik. Olmadık aksilikler sonrası her şeye rağmen, “Kazanmak için her şey mubahtır” zihniyetine inat, sonucunu bildiğimiz bir kongreye, Cihan Baylan’ın adaylığında girdik. O gün aslında biz “kazandık.” O gün sandıktan çıktıkları için kazandıklarını sananlar, kaybettikleri ilk kongreden üç gün sonra kurdukları iki dernek ile asıl niyetlerinin meslek ve meslektaş olmadığını şahıslarında teşhir etti.

Biz o gün o sandıktan çıkamadık. Belki “yenildik” ama kaybetmedik. Çünkü, vazgeçmedik.

Bağlarken;

Neyse ki Türkiye Gazeteciler Sendikası’nın Kocaeli Temsilciliği var ki KOGACE’nin bıraktığı ne kadar boşluk varsa, yetiştiğince doldurmaktadır, diyorum..

Şimdilik olmak kaydıyla burada konuyu “aralarken”..

Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarını rahmet ve şükranla anıyor,

Camiamızın 16 Ocak Basın Onur Günü’nü, kutluyorum.

Yazarın tüm yazıları