OLCAY ÖĞÜT YAZDI: PM'DE SIFIR ÇEKTİK Kocaeli’ye verilen önem lafta kaldı

Bir de yıllardır savunduğumuz temel bir gerçek var: Gebze değişirse Kocaeli değişir, Kocaeli değişirse Türkiye değişir. Bugün Türkiye ekonomisinin nabzı Gebze’de, Dilovası’nda, Körfez’de, İzmit ve Derince’de atıyor.

***

Cumhuriyet Halk Partisi’nin geçtiğimiz hafta sonu yapılan kurultayı, yalnızca ülke genelindeki dengeleri değil, Kocaeli özelindeki temsil tartışmalarını da yeniden görünür kıldı. Parti içi tartışmaların her dönem yaşandığı Kocaeli’de bu kez farklı ve daha derin bir kırgınlık var. Çünkü uzun süredir Genel Merkez’in özellikle Gebze ve Kocaeli bölgesine verdiği önem vurgulanmasına rağmen, bu önem CHP’nin yeni Parti Meclisi ve YDK listelerine hiçbir şekilde yansımadı. Bu durum sadece bir tercih hatası değil; söylemle eylem arasındaki çelişkinin en görünür haline dönüştü. “Bu bölge stratejik” deniyorsa, bu stratejinin karar mekanizmasına temsil olarak da yansıması gerekir. Aksi halde bu vurgu, yalnızca toplantı salonlarında dile getirilen temennilerden ibaret kalır.

Bir de yıllardır savunduğumuz temel bir gerçek var: Gebze değişirse Kocaeli değişir, Kocaeli değişirse Türkiye değişir. Bugün Türkiye ekonomisinin nabzı Gebze’de, Dilovası’nda, Körfez’de, İzmit ve Derince’de atıyor. Ülkenin dört bir yanından insanların çalışmak için akın ettiği, üretimin 7/24 sürdüğü dev bir sanayi havzasından söz ediyoruz. Böylesine kritik bir bölgenin, CHP’nin yeni dönem Parti Meclisi’nde tek bir kişiyle dahi temsil edilmemesi, sadece bu bölgenin değil, partinin de geleceğini eksik okumak anlamına geliyor.

Kocaeli’nin kaderini belirleyen şey siyasetten çok üretimdir. Siyasetin, bu üretim gücünün gerisinde kalması ise kabul edilebilir bir durum değil. Çünkü bu bölgeden PM’ye seçilecek bir üye, herhangi bir ekibe, gruba ya da klikleşmeye yaslanmadan; “derinlikli, bağımsız ve bölgeye nüfuz eden” bir politika yürütebilir. Böyle bir temsil, tahmin edilenden çok daha büyük katkı sağlar. Kocaeli’nin ihtiyacını hissettiği temsil açığı da ancak bu şekilde kapanabilir.

Bu noktada Sakarya örneğini görmezden gelemeyiz. Nüfus olarak daha küçük, sanayi kapasitesi sınırlı, ekonomik büyüklüğü Kocaeli ile kıyaslanamayacak ölçüde düşük olmasına rağmen Sakarya’dan neredeyse her dönem iki CHP PM üyesi çıkıyor. Bu bir başarı mıdır, yoksa Kocaeli’nin örgütsel olarak kendi ağırlığını Genel Merkez’e aktaramamasının göstergesi midir? Soru bu. Çünkü gerçek şu ki; Türkiye’nin sanayi başkentinin CHP Parti Meclisi ve YDK’da sıfır temsil ile geçmesi, siyaseten anlatılması en zor tablolardan biridir.

Kocaeli gibi bir ilin siyasette kenara itilmesi, parti hafızasında da derin bir kırılma yaratıyor. Bu kırılma kimi zaman sessiz yaşanıyor, kimi zaman yüksek sesle dile getiriliyor ama sonuç değişmiyor: Bu şehir sadece miting meydanlarında “önemli” ilan edilemez. Karar mekanizmalarında yer almadıkça, “önem veriyoruz” cümlesi bölgede gerçek bir karşılık bulmaz.

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel’in Gebze’nin ve Kocaeli’nin önemini her fırsatta dile getirmesine rağmen, il ve ilçe örgütlerindeki kutuplaşma, gruplaşma ve bitmeyen iç çekişmeler nedeniyle bu bölgeye doğrudan müdahale edememesi; yönetimi toparlayacak, motivasyonu yükseltecek, seçim sürecinde kilit rol üstlenecek bir Parti Meclisi üyesinin listeye girmemesine yol açtı. Bu tablo, Kocaeli’nin kurultayda fiilen “önemsiz iller” sınıfına itilmesi anlamına geliyor. Oysa Genel Merkez’in söylemlerini sahaya yansıtacak, bölgenin enerjisini örgüte taşıyacak, farklı ekolleri aynı masa etrafında buluşturacak bir PM üyesinin yokluğu, Kocaeli’de zaten kırılgan olan birlik duygusunu daha da zayıflatacak. Partinin bölgede ihtiyaç duyduğu koordinasyon ve ortak akıl eksikliğinin ağırlığını yine Kocaeli çekecek gibi görünüyor.

Öte yandan Kocaeli’den Parti Meclisi için önerilen bir isim de vardı. DİSK/Genel-İş Kocaeli Şube Başkanı Vedat Küçük. Adaylık, il örgütünün tüm bileşenleri tarafından değil ama özellikle belediye yönetimi ve il başkanlığı çizgisinin desteklediği bir tercihti. Buna rağmen CHP Genel Merkezi bu ismi listeye almadı. Kulislerde ise bu kararın arka planına dair dikkat çekici bir yorum konuşuluyor. Geçtiğimiz yaz İzmir’de Genel-İş’in toplu sözleşme sürecinde yaptığı çöp eylemi, kentte “DEM ve AKP’nin ortaklaştırdığı bir süreç” olarak algılanmış; sendikanın istemeden de olsa bu tabloya dâhil olduğu düşünülmüştü. Genel Merkez’in bu olayı hafızasında tuttuğu ve risk görmek istemediği ifade ediliyor. Doğruluğu tartışılabilir, ancak sonuç değişmiyor: Kocaeli’nin önerdiği tek ismin bile listeye girmemesi, bölgede zaten hissedilen temsil yoksunluğunu daha da derinleştiriyor.

Bölge bu kadar stratejikse ve önerilen aday çeşitli gerekçelerle kabul edilmediyse, Genel Merkez kendi adayı belirleyip örgütün onayına sunabilirdi: ‘Sizin önerdiğiniz aday uygun değil, biz bu ismi öneriyoruz, eğer kabul ederseniz anahtar listeye ekleyelim.’ Bu zor bir şey değildi.

Bugün yapılması gereken, bu eksikliği açık yüreklilikle görmek ve kabul etmek. Çünkü Kocaeli’nin CHP Parti Meclisi’nde temsil edilmesi sadece bir kişiyi PM’ye yazmak değildir, bu, aynı zamanda partinin geleceğine yönelik stratejik bir irade beyanıdır. Bu irade ortaya konmadığı sürece, bölgede siyaset yapan herkes haklı olarak kendini dışarıda bırakılmış hissedecektir.

Ez cümle : “CHP Kocaeli’nde herkes kazanmayı hayal ediyor, ama ortak zaferin adı yok; kimse birlikte kazanmayı bilmiyor.”

 

 

Yazarın tüm yazıları