ÇELİKLEŞEN YÜREK BÜKÜLMEYEN BİLEK Sabrın sonu Türk'ün yolu

Bizi "ezik" sandılar; çünkü sükûnetimizi acizlik, sabrımızı çaresizlik bildiler. Dünyanın devleri karşımıza dikilip ambargolarla nefesimizi kesmeye çalıştığında, bizi ekmeksiz bırakınca diz çökeceğimizi düşlediler. Oysa unuttukları bir şey vardı:

**

​Bizi "ezik" sandılar; çünkü sükûnetimizi acizlik, sabrımızı çaresizlik bildiler. Dünyanın devleri karşımıza dikilip ambargolarla nefesimizi kesmeye çalıştığında, bizi ekmeksiz bırakınca diz çökeceğimizi düşlediler. Oysa unuttukları bir şey vardı: Türk, açlıkla terbiye edilebilir ama esaretle asla.

​AMBARGOLARIN GÖLGESİNDE BÜYÜYEN ÖFKE

​Bize kendi paramızla verdikleri tankları "şurada kullanamazsın" dediklerinde, gökyüzünde uçan demir yığınlarının kumandasını elimize vermediklerinde, aslında kendi sonlarını hazırlıyorlardı. Dağı taşı bombalatan o "akıllı" sistemlerin arkasındaki sinsi zekâ, bizim evlatlarımızın kanı üzerinden oyun kurarken bir gerçeği ıskaladı: O kan, aktıkça toprağı vatan yapar; ezildikçe daha koyu, daha asil bir kırmızıya boyanır.

​İÇİMİZDEKİ "VEKALET" EZİKLERİ VE DEVŞİRME HAİNLER

​Ancak düşman sadece dışarıda değildi; bir de içerideki "ezikler" vardı. Kendi ülkesine, milletine yabancılaşmış, ruhu devşirilmiş, vekalet zihniyetli hainler... Biz uçağımızı göklere salarız, onlar "maket" der; tankımızı yürütürüz, onlar "paket" der. Toprağın bağrından petrol fışkırır, onlar "yalan" der. "Edirne'den çıkarsak beş yeriz" diyerek bu milletin özgüvenini baltalamaya çalışan bu devşirmelerin durumu hepsinden beterdir. Onlar, kendi başarılarına düşman, yabancının hayranı olarak sonsuza kadar ezik kalmaya mahkûmdur.

​BASKI ALTINDA ELMASA DÖNÜŞEN RUH

​Bizi baskıladıkça zayıflayacağımızı umanlar, fiziğin en temel kuralını unuttular: Karbon, en ağır basınç altında elmasa dönüşür.

​Yüreğimiz: Ezildikçe yumuşamadı, aksine dünyanın en sert çeliği haline geldi.

​Bileğimiz: Bükülmeye çalışıldıkça bir balyozun sertliğini kazandı.

​Vücudumuz: Prangalarından kurtulmak için her hamlede daha da çevikleşti.

​YENİ DÜNYA DÜZENİ: TÜRK’ÜN ADALET TERAZİSİ

​Dün kapılarda bekletilen o millet, bugün sadece kendi kaderini değil, dünya siyasetinin rotasını tayin ediyor. Ama biz onlar gibi değiliz; biz kimseyi ezmeyiz, biz zulme değil, adil bir dünyaya talibiz. Biz dünyanın yeni efendisiyiz ve tüm halkların sığınacağı yegâne adalet terazisiyiz.

​SON MUHTIRA: GELİN UTANMAYI ÖĞRENİN!

​Şimdi o kibirli efendilere ve onların içerideki sözcülerine sesleniyoruz: Gelin, utanmayı bilin! Artık roller değişti. Bizde saklı, gizli, "şurada kullanamazsın" şartı yok. İstediğiniz silahı verelim, istediğiniz yerde kullanın; çünkü biliyoruz ki, bizde daima bir üst modeli hazırdır. Sizin teknolojiniz bizim hayallerimize yetişemez.

​"Siz bizi gördüğünüz sürece zaten o hak ettiğiniz ezikliği yaşayacaksınız; bu utanç size bir ömür yeter."

​Artık Türk’ün borusu ötüyor! Sadece bir teknolojinin gücüyle değil; bin yıllık bir birikimin, sönmeyen bir imanın ve o "ezik" sanılan anlarda bile teslim olmayan asil ruhun gücüyle.

​Bizi öldürmeyen her darbe, bizi dünya nizamının yeni kurucusu yaptı. Şimdi onlar düşünsün; ezmeye çalıştıkları o dev, artık uyandı ve teraziyi eline aldı

Yazarın tüm yazıları